Stinze-Stiens

Blog 🇳🇱 Nederlands NL 🇬🇧 English EN

28 april 2022

Stinzenflorajournaal jrg.2 nr.5: Het raadsel van de Wilde (Wijnberg-, Bos-) Tulp

Willem van Riemsdijk / Trudy van Riemsdijk-Zandee

Celle, Schlosspark, bostulp

Celle, Schlosspark, buitenring gracht, bostulp op solitaire plek bij het water. 19 april 2022

De ‘Keningin fan de Stinzeblomkes’ kent vele namen. In het Fries de Wylde Tulp en in het Nederlands de Bostulp, Frans Tulipe sauvage (Wilde Tulp) of Tulipe de vigne (Wijngaardtulp), Duits Weinbergtulpe. Net zo als er diversiteit in naamgeving is, is er diversiteit in plekken waar zij groeit en kan de mate van bloei ook enorm variëren. Van zeer rijke bloei tot alleen maar blad. Lees verder

3 april 2022

Stinzenflorajournaal jrg.2 nr.4: Het ‘Blauwe Wonder’ van de Lindener Bergfriedhof in Hannover

Scilla siberica, Lindener Bergfriedhof

Lindener Bergfriedhof Hannover, ‘Das Blaue Wunder’ Scilla siberica (Oosterse sterhyacint) en Primula elatior (Slanke sleutelbloem) bij het Küchengarten-Pavillon (1749).

Over een oppervlak van 6 ha op een heuvel bij Hannover ziet het op een oude begraafplaats rond half maart blauw van de bloeiende Scilla siberica (Oosterse sterhyacint). Het schouwspel trekt ieder jaar veel bezoekers. Het is betoverend mooi en het doet denken aan een impressionistisch schilderij van van Gogh of Monet. Lees verder

24 maart 2022

Stinzenflorajournaal jrg.2 nr.3: Wildtuinieren met stinzenplanten

Willem van Riemsdijk
Deze tekst verscheen als column in de Nieuwsbrief maart 2022 van Domies Toen

Stinze-Stiens Sneeuwklokjes

Sneeuwklokjes, Bonte krokus en Winterakoniet bij Stinze-stiens. 17 februari 2022.

In de tweede helft van de18e eeuw en in de 19e eeuw kwam de Engelse landschapsstijl in de mode: een geïdealiseerd landschap met enig reliëf en waterpartijen met mooie bomen, doorkijkjes, weiden en grasperken. Deze grasperken en weiden werden met de zeis gemaaid. Soms was de uitdaging om een mooie Engelse ‘lawn’ te maken. Dat vereist een hoge maaifrequentie, en was arbeidsintensief en kostbaar.
Een andere benadering was juist om de grasperken te verfraaien door ‘stinzenplanten’ te planten in de graspartijen, die idealiter gaan verwilderen doordat zich uitzaaien. Lees verder

9 februari 2022

Stinzenflorajournaal jrg.2 nr.2: Bodem, Bokashi, Bollen, Beheer

Zaailingen Sneeuwklokjes

Veel zaailingen van de Sneeuwklokjes bij Stinze-Stiens waar bokashi werd aangebracht. 7 februari 2022

Willem van Riemsdijk

Dit is de derde blog die ik schrijf over het hoe en waarom van toepassing van Bokashi in onze stinzenplanten tuin in Stiens. De eerder verschenen blogs zijn:
4 februari 2019: De Bodem is de Basis (voor de Bollen). Klik hier.  
11 oktober 2019: Bokashi goed voor de bollen. Klik hier.

Winterakonieten en Sneeuwklokjes bij Stinze-Stiens.

Winterakonieten en Sneeuwklokjes in het bosje van Stinze-Stiens. Achtergrond: gelegde heg. Foto: 7 februari 2022.

Deze blog gaat vooral over de ervaring die we tot nu toe hebben opgedaan met deze werkwijze. Lees verder

26 februari 2021

Hekken, Hagen en Heggen: beschutting tegen de wind, biodiversiteit, mooi

Begin vlechtheg bij Stinze Stiens 26 november 2020.

Begin ‘gelegde heg’ / vlechtheg bij Stinze Stiens op 26 november 2020. Foto van 20.02.2021 met Winterakonieten en Sneeuwklokjes.

Thomas van Slobbe: Een vlechtheg heeft geen haast.

Thomas van Slobbe, Een vlechtheg heeft geen haast, met tekeningen door Jaap Dirkmaat, Beek-Ubbergen (Uitg. waArde) 2003 (1e ed. 2002).

Het verschil tussen een haag en een heg is volgens Wikipedia dat een haag één maal per jaar wordt geknipt, zoals een beukenhaag of een haag van liguster. Een heg mag meer uitgroeien en onderhoud is maar eens in de twee of drie jaar nodig. Een bijzonder boekje verscheen in 2002 (2e ed. 2003), geschreven door Thomas van Slobbe, met een handleiding door Jef Gielen en prachtige tekeningen van Jaap Dirkmaat. De titel is veelzeggend: Een vlechtheg heeft geen haast. Lees verder

21 februari 2020

Reflectie op bezoek stinzenflora bij Kasteel Sypesteyn (Loosdrecht) en bij Kasteel Oud Poelgeest (Oegsgeest)

Willem van Riemsdijk

Kasteel-museum Sypesteyn

Sneeuwklokjes langs het pad bij Kasteel-museum Sypesteyn (Loosdrecht). Foto Stinze Stiens.

Het bezoeken van diverse terreinen met een interessante vegetatie stinzenplanten is niet alleen leuk maar ook leerzaam. Op 14 februari bezochten we Sypesteyn en op 15 februari Oud Poelgeest. Beide terreinen worden momenteel goed onderhouden en bezitten een stinzenflora, maar zijn heel verschillend van karakter. Beide  terreinen hebben een lange historie.  Lees verder

11 oktober 2019

Bokashi goed voor de bollen.

Bokashi uitgestrooid over het stinzenplantenperk bij Stinze Stiens.

Bokashi uitgestrooid over het stinzenplantenperk voor de Kaukasishe vleugelnoot bij Stinze Stiens.

Op 4 februari 2019 schreef ik de blog ‘De Bodem is de Basis (voor de bollen)’. Daarin beschrijf ik vrij uitvoerig wat Bokashi is en hoe wij daar een begin mee maakten dit jaar. Hieronder geef ik wat meer details over de ervaringen met de Bokashi tot nu toe. Lees verder

3 mei 2019

‘Stinzenpflanzen’: Gottorf, Husum, Jever en Leer. Een reisverslag met enkele overpeinzingen …

© Willem van Riemsdijk

Schlosspark Jever. Bron: website, klik hier.

Schlosspark Jever. Bron: website, klik hier.

Het cultuurhistorische fenomeen van stinzenplanten is niet beperkt tot Friesland of Nederland. In sommige delen van Duitsland groeien niet alleen sommige van ‘onze’ stinzenplanten in het wild, maar vormen ook een onderdeel van de tuincultuur. Zowel wat betreft de geschiedenis van deze planten als wat betreft hun huidige voorkomen zijn er diverse interessante terreinen in Duitsland. Deze blog gaat over een beperkt aantal terreinen in Noord Duitsland. Vorig jaar bezochten we de kasteeltuin in Husum en dit jaar de andere terreinen. Lees verder

21 maart 2019

De ‘glazige witzilveren bloei’ van de Knikkende vogelmelk, van 1600 tot heden

© Willem van Riemsdijk

Knikkende vogelmelk bij Stinze Stiens.

Knikkende vogelmelk bij Stinze Stiens.

In 1992 schrijft Jan Wolkers over zijn passie voor tuinen en de natuur (NRC, 5 juni 1992). Ik citeer: ‘Sinds die dag heb ik de tocht naar die achter de huizen van het Rapenburg verborgen weelderige tuin vele tientallen keren gemaakt. In alle seizoenen en onder alle weersomstandigheden. Vanaf de glazige witzilveren bloei van de knikkende vogelmelk tot aan de berijpte kilte van de winterse tovertuin. Het gaat hier over de Hortus in Leiden waar hij met name de Knikkende vogelmelk noemt. Lees verder

Volgende
Close
loading...